ဟူး.. က်ေတာ္ စာမေရး၊ ဘေလာ့ေတြကို လိုက္မေအာ္တာ ၾကာေနျပီ ဘာရယ္ မဟုတ္ပါဖူး ေကာ္နက္ရွင္မေကာင္းလို႕ ေနာက္ျပီး ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ စိတ္ညစ္စရာေလးေတြ ရွိလို႕ အခုေတာ့ စိတ္ထဲနဲနဲရွင္းသြားျပီ ။ တဂ့္ ပိုစ့္ေတာ့ ေရးထားတယ္ အခ်ိန္ယူျပီးေရးလို႕ မျပီးေသးဖူး အဟီး နဲနဲရွည္တယ္ ။ ဟိုေကာင္ ေသာက္ဆိပ္ခြက္ေပါ့ က်ေတာ့္ကိုမညာမသာ တဂ့္ထားတာ သူက က်ေတာ့္ ပညာသားပါပါေရးသြားတယ္ ဟြန္႕ မေျပာလိုက္ခ်င္ဖူး အင္းေနာက္ျပီး ကဗ်ာေလး တပုဒ္လဲ ေရးေနတယ္ မျပီးေသးဖူး အဲဒါက စကားလုံး ေ၀ါဟာရ မၾကြယ္၀လို႕ နဲနဲခက္ေနတယ္ ေရးဖို႕ ျပီးေအာင္ေတာ့ အခ်ိန္ယူျပီးေရးရမယ္ထင္တယ္ ။ ဒါနဲ႕ က်ေတာ့္ ဘေလာ့ မွာပိုစ့္မတင္တာ လဲၾကာေနျပီ ဒါေၾကာင့္ ဒီေန႕ ဦးရွင္ၾကီးနဲ႕ခ်က္တင္ထိုင္ခဲ့တာကို တင္လိုက္မယ္ အဟီး.. တင္ရတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ လက္တန္းကဗ်ာေလးေတြ စပ္တာရီခ်င္လို႕ အဟီး.. ဦးရွင္ၾကီးနဲ႕ခ်က္တာေလ... ဖတ္ၾကည့္ေနာ္....။ ( ဦးရွင္ၾကီး ဒီမွာတခါတည္း ခြင့္ေတာင္းလိုက္တယ္ေနာ္ အဟီး.. သူက အရင္အိပ္သြားတာကိုး..)
က်ေတာ့္နစ္မွာ က်ေတာ္က ( ေကာ္နက္ရွင္လုံး၀မေကာင္းပါ ေျပာခ်င္ေသာစကားမ်ားခ်န္ထားနိုင္ပါသည္ ) ဆိုျပီးေရးထားတယ္ေလ
အဲဒါသူကစတာေပါ့.. ဖတ္ၾကည့္ေနာ္..။
စိုင္းလားရိုး:
မေကာင္းရင္ မသံုးနဲ႕
ပိတ္လိုက္ေပါ႔
အိုက္:
မရဖူး
ပိုစ့္တင္မလို႕
စိုင္းလားရိုး:
ကြန္ျပတာကို
အိုက္:
၃ရက္ေလာက္ရွိေနျပီ
၀င္လို႕ကိုမရတာ
စိုင္းလားရိုး:
ဟင္
ေရခ်ဳိးခန္းထဲလား
၀င္မရတာ
အိုက္:
ဘေလာ့ကို၀င္လို႕မရတာကိုေျပာတာ
လုပ္ေပါ့
လုပ္ေပါ့
သူတို႕ကစလုံးကဆိုေတာ့
စိုင္းလားရိုး:
လုပ္မယ္ေလ
လုပ္မယ္
အိုက္:
ဘာလဲ
လုပ္ျပီ...
ေတာ္ျပီ
စိတ္ညစ္ေနတာ...
ေကာင္မေလးနဲ႕လဲ
စိတ္ညစ္
ေကာ္နက္ရွင္ကိုလဲစိတ္ညစ္
စိုင္းလားရိုး:
မိတ္ညစ္ရင္ ဂစ္တာတီးပါလား ကိုကိုရယ္
အိုက္:
ရူးခ်င္ေနျပီ
အခု ေဂ်ာက္ဂ်က္နားေထာင္ေနယ္
စိုင္းလားရိုး:
႐ူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္မေနနဲ႔ သြက္သြက္ခါေအာင္႐ူး
ထမင္းေမ့ဟင္းေမ့႐ူး
အိုက္:
ဘယ္ရမတုန္း
အဲလိုေတာ့
လုပ္ဦး
ကဗ်ာေရးမလို႕
စာသားေ၀ါဟာရမၾကြယ္လို႕
နဲနဲေျပာျပနိုင္မလား..
ဘယ္လိုစာသားကို ဘယ္လိုသုံးသင့္တယ္ဆိုတာ
စိုင္းလားရိုး:
မေျပာႏိုင္ေသးဘူး
အိပ္ခ်င္ေနတာ ခုမွျပန္ေရာက္တာ
အိုက္:
ခဏတာအခ်ိန္ကို ဘယ္လိုတင္စားၾကလဲ
အဲဒါေလး..
တခ်က္ေလာက္
ေနာက္ျပီး “ေျခမႈန္”
ဆိုတာ..
ဟုတ္လား...
ေျခေထာက္နားက ဖုန္မႈန္႕ေလ.
စိုင္းလားရိုး:
ေရတစ္ဗြက္လိုပဲ
ေလတစ္ေ၀ွ႕လိုပဲ
ဘာညာေပါ႔
အိုက္:
မဟုတ္ဖူး.
ရွိပါေသးတယ္
က်ေတာ္တို႕ ၁၀တန္းတုန္းကသင္ခဲ့ရသလိုပဲ
ခက္ဆစ္ထဲမွာလားမသိဖူး
မ်က္စီတမိုက္ ၊ ခဏတာအခ်ိန္..
တ..
ဘာလဲမသိဖူး
တဂင္တ...
ဆိုတာ အသံထြက္တူသလိုပဲ
မေရးတတ္လို႕
Sent at 7:52 AM on Monday
အိုက္:
မေျပာေတာ့ဖူးလား..
စိုင္းလားရိုး:
ဟင္
ေျပာေနတယ္ေလ
အိုက္:
လုပ္ဦး...
ေခါင္းစားေနလို႕
စာသားေတြမရလို႕
စိုင္းလားရိုး:
မစားနဲ႔ အိပ္ေတာ့
အိုက္:
ကိုလားရိုးရ
စိုင္းလားရိုး:
နင္ေရးမယ့္ကဗ်ာ ဘာမွန္းမသိ ဘယ္လိုေျပာရမွာတုန္း
အိုက္:
အင္း..
သူ႕ကိုျမင္တဲ့ အခ်ိန္ခဏေလးအတြင္းမွာ
ဆိုတာကို
ေရးခ်င္တာ...
အဲဒါအခ်ိန္ခဏေလးအတြင္္းဆိုတာကို
စာသားေလး တင္စားခ်င္တာ
အဲဒါ..နဲနဲရွဳပ္ေနတယ္
စိုင္းလားရိုး:
ဖ်က္ခနဲ ေတြ႔လိုက္တာနဲ႔ ငါရင္ေတြ ဟက္ခနဲ ကြဲေပါ႔
အိုက္:
ဟိုက္...
ခနဲ႕ ေျပးနမ္းလိုက္ေတာ့
သူက ျဖန္းခနဲ႕
လွန္တြယ္လိုက္ပါေရာလား...
စိုင္းလားရိုး:
ပါး႐ိုက္တာပါ
မလွန္ပါဘူး
အိုက္:
တူတူပဲေလ...
အဓိပါယ္က
“း” ဒါေလးက်န္ခဲ့တာ
အဟီး
လက္ေမာင္းကိုလွန္ျပီးတြယ္တာေလ...
ျမင္ေရာင္ၾကည့္
အၤက်ီလက္ေမာင္းကို လွန္လိုက္တာ...
စိုင္းလားရိုး:
ထားပါေတာ့
အိုက္:
အင္းေလ...
ထားပါတယ္
ထားပါတယ္
မွားမိပါတယ္လို႕အခါခါ...
ေျပာရင္းေပါ့
နင္ကိုယ္တိုင္က ထားေစခ်င္ခဲ့တာမလား...
စိုင္းလားရိုး:
ဟုတ္တယ္
အိုက္:
ဟုတ္တယ္လို႕ အျပတ္ ပိတ္ေျပာလိုက္ လို႕
ငါစိတ္ပ်က္ျပီး လွည့္ျပန္သြားမယ္ထင္လား...
စိုင္းလားရိုး:
မထင္ဘူး
ႏြားသိုးႀကိဳးျပက္တာကိုး
အိုက္:
ငါ့ကိုႏြားနဲ႕နုိင္းေျပာလဲ ငါရင္မနာပဲ ဆက္ၾကင္နာေနပါ့မယ္
ဒါေပမဲ့ နင္သိထားဖို႕က နင့္အတြက္ နဲ႕ ငါႏြားအျဖစ္ခံတာပါဆိုတာကိုပဲေနာ္
စိုင္းလားရိုး:
ၾကင္နာေနလည္း ဘာထူးမွာလည္း
ႏြားျဖစ္လည္းဘာထူးမွာလည္း မၾကာခင္ ငါဟာ ရင္ခြင္သစ္မွာ အပီခ်စ္ေတာ့မဲ့ဟာ
အိုက္:
ရပါတယ္ နင့္ကိုခြင့္လြတ္ပါတယ္ နင္သြားနိုင္ပါတယ္ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ အစကတည္းက နင့္ကိုပိုင္ဆုိင္ဖို႕မၾကိဳးစား ခဲ့လို႕ပဲ နင့္ကိုဆက္ျပီးခ်စ္ေနရရင္ ငါေပ်ာ္ပါတယ္
တာရာမင္းေ၀ေျပာသလိုေပါ့ “အားလုံးကို စြန္႕လြတ္ရမယ္ဆိုရင္ ေတာင္ သတိရျခင္းကို ငါပိုင္တယ္”
စိုင္းလားရိုး:
အင္း ငယ္တုန္းေတာ့ ဒီစကား ေျပာတတ္ၾကပါတယ္
အိုက္:
ၾကီးလာေတာ့ေကာ...
ငါေျပာင္းလဲသြားမယ္ထင္လား..
စိုင္းလားရိုး:
လုပ္သက္ရင့္လာေတာ့လည္း ရီစရာေပါ႔
အိုက္:
အင္းေလ..လူသာေျပာင္းလဲသြားမွာပါ...
ဒီရင္ခြင္ေတာ့...
ဒီရင္ခြင္ပါပဲ
စိုင္းလားရိုး:
အိပ္ခ်င္လာၿပီ
အိုက္:
၀ါး..
အိပ္ေတာ့
က်ေတာ္ေတြလဲ ေဆာ္ေတြလိုက္ဖြန္ရင္ေတာ့
အသုံး၀င္မယ္ထင္တယ္
အဟီး..
သီခ်င္းေဒါင္းေနတာ
ၾကာေနျပီ
အဲဒါေစာင့္ေနတာ
ျပီးရင္နားေထာင္ၾကည့္ျပီး
က်ေတာ္လဲအိပ္ေတာ့မယ္
စိုင္းလားရိုး:
ဆက္ေဆာင့္ေနေတာ့
အိုက္:
ဟဟ...
ဘာလဲ
ထိုင္ေနတာ...
အခု...
ကေလးကို ဟြန္႕...
သူလုပ္ခ်င္တာေတြလာေျပာေနတယ္
စိုင္းလားရိုး:
အိပ္ၿပီ တာ့တာ
အိုက္:
ခ်ယ္ရီယို....
ဖလက္ဖလက္ တိုလားရိူး...
မမ အိပ္ခ်င္ျပီ...
အဟီး...
ခ်ိဳခ်ိဳ ခ်ာဒယ္...
အဟတ္...အဟတ္...
lakuneain@gmail.com/Talk.v1040955A29C is offline and can't receive messages right now.
ဦးရွင္ၾကီးနဲ႕ ခ်က္တင္ထိုင္ျခင္း..။
ိလိုအပ္ခ်က္နဲ႕ အလိုအပ္ဆုံး...
လိုအပ္ခ်က္နဲ႕အလိုအပ္ဆုံးတဲ့ အဆိပ္ကတပ္ထားတာေလ ဘာေရးရမယ္ မွန္းမသိဖူး။ အားလုံးျပီးျပည့္စုံေနလို႕ မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ။ က်ေတာ့္ဘ၀က လိုအပ္ခ်က္ ကြက္လပ္ေတြ အရမ္းမ်ားေနလို႕ပါ ဘယ္ကစေရးရမယ္ မသိဘူး။ က်ေတာ့္ဘ၀က မျပည့္စုံဘူးေလ ပညာေရး၊ စီးပြားေရး၊ အရာရာအားလုံးေပါ့ဗ်ာ။ အခုေတာ့ အဆိပ္ ေက်နပ္ေအာင္ အခုေလာေလာ ဆယ္လိုအပ္ေနတာေလးေတြ ေရးခ်လိုက္မယ္ဗ်ာ။ အခုလိုအပ္ေနတာေတြလဲ ေနာင္တခ်ိန္မွာ လိုအပ္ခ်င္မွလိုအပ္မွာပါ။
(၁)။ ။ မိသားစုနဲ႕အတူတူေနခ်င္တယ္..
က်ေတာ္တို႕မိသားစုမွာ လိုအပ္ခ်က္ေတြ မ်ားပါတယ္ က်ေတာ့္အေနနဲ႕ေတာ့ မိသားစု၀င္ေတြ တစုတစည္းေပ်ာ္ေပ်ာ္ရြင္ရြင္ ေနခ်င္တယ္ဗ်ာ။ က်ေတာ္ (၆) နွစ္ေလာက္မွာ မိသားစုကိုခြဲျပီး ေတာင္ၾကီးမွာေက်ာင္း သြားတက္ရတယ္။ အဲတုန္းက အိမ္၊ အေဖ၊ အေမ တို႕ကို လြမ္းလိုက္တာဗ်ာ။ လူတိုင္းမိသားစုနဲ႕ ခြဲခြာရတဲ့ ခံစားခ်က္ကို ခံစားဖူးၾကမယ္ ထင္တယ္။ က်ေတာ္ကေတာ့ က်ေတာ္ခံစားခဲ့ဖူးသလို က်ေတာ့္ညီမေလးကိုမခံစားေစခ်င္ဘူးဗ်ာ။ အခုေတာ့ (၁၀) နွစ္အရြယ္ညီမေလးက မိသားစုနဲ႕ခြဲေနရျပီ (၂) နွစ္ေလာက္ရွိျပီေပါ့။ သူ႔ကိုသနားမိတယ္ သူ႕ကိုအေမတို႕နဲ႕ပဲျပန္ေနေစခ်င္တယ္ဗ်ာ။ က်ေတာ္တို႕မိသားစုထမင္းလက္ဆုံ မစားရတာၾကာေပါ့။ အေဖရယ္ အေမရယ္ က်ေတာ္ရယ္ ညီမေလးရယ္ အားလုံးထမင္းလက္ ဆုံစားခ်င္ေသးတယ္ဗ်ာ အခုေတာ့....။
(၂)ပညာေရး
ပညာေရးေတာ့ ငယ္ငယ္ကတည္းက အေလးမစားခဲ့လို႕ အခုအခ်ိန္ထိလိုအပ္ေနပါတယ္ဗ်ာ။ ဒါကလည္း မိမိ ကိုယ္ကိုယ္ အျပစ္တင္ရမယ္။ မၾကိဳးစားခဲ့လို႕ေလ စိတ္မ၀င္စားခဲ့လို႕ေလ။ ရြာမွာေနတုန္းကေတာ့ ဘာမွမတတ္ခဲ့ဘူး ေတာင္ၾကီးေရာက္ေတာ့လည္း ျမန္မာစာကို မဖတ္တတ္ေသးဘူး။ (၄) တန္းမွာ ကာတြန္းစာအုပ္ေတြ လိုက္ဖတ္ရင္း ကာတြန္းစာအုပ္ေၾကာင့္ ျမန္မာစာကို ေကာင္းေကာင္းဖတ္တတ္သြားတယ္။ အဂၤလိပ္လိုေတာ့ ခုထိေကာင္းေကာင္းမဖတ္တတ္ေသးဘူး သိသေလာက္ မွတ္သေလာက္ေလးေတာ့ ဖတ္ၾကည့္တယ္။ (၁၀)တန္းကိုေတာင္ ကံကေလးမဆိုစေလာက္ ေလးေကာင္းေနလို႕ ကပ္ေအာင္လာတာ။ အမွတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ စိတ္ပ်က္သြားတယ္ ဒါေၾကာင့္လဲ မေလး ထြက္လာတာ ဒါလဲလာရတဲ့အေၾကာင္းရင္းတခု ဆိုပါေတာ့။ ပညာေရးပိုင္းေတာ့ အမ်ားၾကီးလိုေနေသးတယ္ က်ေတာ့္အတြက္ေပါ့။
(၃)စီးပြားေရး (ခ) ေငြေရးေၾကးေရး
အဟီး.ပိုက္ပိုက္ကလဲ လိုတယ္ဗ်ာ။ တခ်ိဳကဆို ပိုက္ဆံကို ဒုတိယ ဘုရားသခင္လို႕ တင္စားၾကတယ္။ က်ေတာ္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့လဲ သူတို႕ တင္စားတာ သဘာ၀ၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေတာ္ေတာ့ မတင္စားပါဘူး ဒါေပမဲ့လိုအပ္တယ္ဗ်ာ။ ငယ္ငယ္တုန္းကတည္းက အသုံးျဖဳန္းၾကီးခဲ့တယ္ ရခ်င္တဲ့ ဗမာဏ ကိုရေအာင္ေတာင္းတတ္တယ္။ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးသုံးျပီးေတာ့ေပါ့။ အေမက ခ်စ္ေတာ့ ေပးတယ္ စားေသာက္လိုက္တယ္ လို႕အေၾကာင္းျပလိုက္ရင္ အေမက ဘာမွမေျပာပါဘူး။ အခုလဲ ပိုက္ပိုက္ အတြက္နဲ႕ပဲ သူမ်ားနိုင္ငံမွာ ကြ်န္လာလုပ္ေနရတယ္။ အင္းေလ ေနာ့.. ဒီပိုက္ပိုက္ေတြက က်ေတာ္တို႕ရဲ႕ စိတ္ကူးယဥ္အိမ္မက္ ကိုအေကာင္အထည္ေဖာ္ရာမွာ ဒုတိယ မရွိမျဖစ္အရာတခု ပဲေလ..။ပိုက္ပိုက္လဲ လိုအပ္တယ္ဗ်ာ။
(၄)ဘ၀ဘက္တြဲေဖာ္၊ ခ်စ္သူ
အင္း.. ဒါလဲ လိုအပ္တယ္ေနာ္ ဘ၀ကို တကိုယ္တည္း ျဖတ္သန္းလို႕ မျဖစ္ဘူးေလ။ ေဘးအနားမွာ အားေပးေနမဲ့ ဘ၀လက္တြဲေဖာ္ တေယာက္ ေလာက္ေတာ့ လိုအပ္တယ္ေနာ္။ သူကကိုယ္က်ရွံး တဲ့အခါ အားငယ္ေနတဲ့ အခါ စိတ္ညစ္ေနတဲ့ အခါေတြ မွာ ကိုယ့္ကို ေဖးမေပးမဲ့ ခ်စ္သူတေယာက္ေပါ့။ ဘ၀လက္တြဲေဖာ္ေပါ့ အခုေတာ့ စိတ္ကူးေလးယဥ္ထားတုန္း အေကာင္ထည္မေဖာ္ေသးပါဘူး ေနာက္ (၅) နွစ္ေလာက္မွ အေကာင္ထည္ေဖာ္မယ္။ အခုေတာ့ ခ်စ္သူ အျဖစ္ရွိေနပါတယ္ ဘ၀လက္တြဲေဖာ္အျဖစ္ေတာ့ ေနာက္မွေပါ့။ သူနဲ႕ အနာဂတ္ကို စိတ္ကူးေလးယဥ္ထားတယ္ ျဖစ္လာတာ မျဖစ္လာတာကေတာ့ ဖူးစာေရစက္နဲ႕ ဆိုင္မယ္ ထင္တယ္။ အေဖကေျပာခဲ့တာပါ “ငါ့သားတဲ့ ဒါမ်ိဳးေတြက ဖူးစာပါရင္ ဘယ္ဘ၀ေရာက္ေရာက္ ေပါင္းဖက္ရမွာပါ” တဲ့ ..သူမနဲ႕ ဖူးစာေရစက္ ပါပါေစ လို႕ပဲဆုေတာင္းေတာ့မယ္ဗ်ာ..။
အင္း အလုိအပ္ဆုံးကေတာ့ မ်ားေနတယ္ စဥ္းစားလိုက္တိုင္း ဘယ္အရာကိုခ်ေရးရမယ္ မွန္းမသိဖူး.. ဘာမွမလိုအပ္တာမဟုတ္ပါဘူး.. မ်ားလြန္းလို႕ပါ..။ အေဖနဲ႕ အေမ စိတ္ခ်မ္းသာပါေစ ဆိုတဲ့ ဆုေလးပဲ ေတာင္းလိုက္ေတာ့မယ္ လူ႕ဘ၀ကိုပဲ လိုခ်င္တယ္ ေနာင္ဘ၀မွာလဲ ဒီမိသားစု ဒီအေဖအေမေတြနဲ႕ ပဲျပန္ေနခ်င္တယ္ဗ်ာ။ ဒါကေတာ့ အလိုအပ္ဆုံးထဲ ကတခုေပါ့...။ ကဲ့ အဆိပ္ေက်နပ္ေတာ့ေနာ္ ...ငါလဲသူမ်ားကိုတပ္လိုက္ဦးမယ္..
(၁) ဂ်ီေတာ့မွာကတည္းက တပ္ဖို႕ေျပာထားျပီးတဲ့ ကိုလားရိူး
(၂) က်ေတာ့္ ဘေလာ့မွာ အားရင္လာလာေအာ္တဲ့ မယို
(၃) က်ေတာ့္အစ္ကို ကိုမိုးတိမ္ ဘေလာ့ဂါ အသစ္ေလးပါ
သူတို႕ကိုပဲတပ္ေတာ့မယ္ဗ်ာ ..အားမွေရးၾကပါ.. ေရးမယ္ထင္တယ္.. ခီခန္႕ေလးကို ခ်စ္ရင္ေပါ့..။
ခီခန္႕ (လူပ်င္းေလး)
င့ါ..အေမ....။
“ေယာက္က်ားေဖာင္စီး မိန္းမမီးေန” တဲ့..သူ႕အသက္နဲ႕ရင္းျပီး ဒီေျမၾကီးကိုနွင္းခြင့္ရေအာင္..
ငါ့ကိုေမြးထုတ္ေပးခဲ့တယ္..
“ဤေက်းဇူးရွင္ ငါ့အေမပါပဲ..။”
“လူငယ္ဆိုတာ အမွားမကင္းၾကပါဘူး” တဲ့..
သူေျပာဖူးတယ္ ငါမိုက္မဲစြာနဲ႕အမွားမ်ားစြာလုပ္ျပီးခ်ိန္ေပါ့..
အမွားလုပ္ခဲ့မိတဲ့ ငါ့ကိုအျပစ္မျမင္တဲ့..
“ဤေက်းဇူးရွင္ ငါ့အေမပါပဲ..။”
“အေမ့အိမ္ဆိုတာ ေရြွေငြေတြ ေအာင္ျမင္မႈေေတြမပါလာလည္း..
သားသမီးေတြကို တံခါးဖြင့္ျပီးအျမဲၾကိဳဆိုလွ်က္ပါပဲ” တဲ့..
“ငါ့သား အရာရာဆုံးရွံးသြားခဲ့ရင္လည္း..
ငါ့သားအတြက္ အေမ့အိမ္နဲ႕ အေမ့ရင္ခြင္က်န္ရွိေနေသးတယ္”တဲ့...
ငါ့ကိုေျပာခဲ့တဲ့ “ဤေက်းဇူးရွင္ ငါ့အေမပါပဲ..။”
“မိဘတို႕ေမတၱာ ေရစုန္သာရွိ၏”
ဆိုတဲ့အတိုင္း သားသမီးေတြဆီက ဘာမွမေမွ်ာ္လင့္ခဲ႕ၾကဘူး..
ငါ့ကိုေပးဆပ္ျခင္းမ်ားစြာနဲ႕ ခ်စ္တဲ့
“င့ါေက်းဇူးရွင္ ငါ့အေမပါပဲ”..။
ေျဖေပးၾကပါဗ်ာ..။
အင္း..ဒီေန႔သူငယ္ခ်င္းထိုင္ေတြးေနရင္းနဲ႕ ဒီပိုစ့္ကိုေရးဖို႕ျဖစ္လာတာပဲဗ်ာ။ ရြာကသူငယ္ခ်င္းေပါ့ ငယ္သူငယ္ခ်င္းပါ က်ေတာ္တို႕ရြာကေတာေခါင္တယ္ဗ်။ အလယ္တန္းအထိစာသင္ေက်ာင္းေတာ့ရွိတယ္ ဒါေပမဲ့ခ်မ္းသာၾကြယ္၀တဲ့မိသားစု အခ်ိဳ႕ကလြဲလို႕ဘယ္သူမွအစိုးရပညာေရး ကိုသိပ္အေလးမထားၾကဘူးဗ် အလယ္တန္းအထိတာေအာင္တယ္ တခ်ိဳ႕ဆိုျမန္မာစကားကိုေကာင္းေကာင္းမေျပာ တတ္ၾကဘူးဗ်တခ်ိဳ႕ဆို ေက်ာင္းကိုမတက္ၾကဘူး တ၀က္တပ်က္နဲ႕ထြက္လိုက္ၾကတာကမ်ားပါတယ္။ အဲအထဲမွာက်ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းလဲပါတာေပါ့ ။ သူတို႕အိမ္က က်ေတာ့္အိမ္နဲ႕မ်က္ေစာင္းထိုးမွာ ရွိတယ္ သူတို႕ျခံထဲမွာငယ္ငယ္ကတည္းကၾကီးလာတဲ့အထိအတူတူေဆာ့ၾကတယ္ဗ်။ ၀ါးေတြခုတ္ျပီး၀ါးနဲ႕ဓါးလုပ္ျပီး သိုင္းသမားလုပ္တိုင္းေဆာ့ၾကတာေပါ့ သူတို႕ျခံကက်ယ္တာကိုးက်ေတာ္တို႕ ကစားကြင္းဆိုလဲမမွားပါဘူး။ အဲျခံထဲမွာအမ်ိဳးမ်ိဳးေဆာ့ၾကတာေပါ့ အသက္ငယ္ငယ္တုန္းကခင္ခဲ့တာမို႕ သူ႕ကိုအျခားသူငယ္ခ်င္းေတြထက္သံေယာဇဥ္တြယ္ မိပါတယ္ဗ်ာ။ တေယာက္နဲ႕တေယာက္စိတ္ဆုိးရင္ ညေနေစာင္းဆိုက်ေတာ္ကအျမဲတမ္းစျပီးသူ႕ကိုေခၚတယ္ ေန႕ကူးမခံဘူးက်ေတာ္မွားခဲ့လဲ က်ေတာ္စျပီးေခၚတယ္သူ႕ကိုေပါ့။ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္မွက်ေတာ္တို႕ သူငယ္ခ်င္းနွစ္ေယာက္ျပန္ဆုံၾကရတာ အတူတူေဆာ့ၾကတာေပါ့ အဲဒါေၾကာင့္က်ေတာ္က ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြဆို အရမ္းေပ်ာ္တယ္ဗ်။ ဒါေပမဲ့သူကေတာ့ (၆) တန္းေလာက္ကတည္းက ေက်ာင္းထြက္ျပီးမိဘလုပ္ငန္းကို ၀င္ကူခဲ့တယ္ဗ် အခုအခ်ိန္ဆိုသူက သူ႕အေဖအားကိုးရတဲ့သားတေယာက္ျဖစ္ေနပါျပီဗ်ာ။ လယ္ယာလုပ္ငန္းကိုသူ႕ေကာင္းေကာင္းလုပ္တတ္ေနျပီ က်ေတာ္ကေတာ့လွည္းေတာင္မေမာင္းတတ္ဘူး အဟီး.. လွည္းကိုငယ္ငယ္တုန္းကေမာင္းတတ္တယ္။ အခုမေမာင္းတတ္ေတာ့ဘူး အဟီး ရြာမွာဆိုသူတို႕ရဲ႕တပည့္ေပါ့ က်ေတာ္ကဘာမွမတတ္တာ သူတို႕ကက်ေတာ့္ကိုေျပာတယ္ “မင္းကအားၾကီးစိတ္ပ်က္ဖို႕ေကာင္းတယ္”တဲ့ ဘာမွမတတ္လို႕တဲ့ အဟီးခံေပါ့ တကယ္မတတ္တာကိုး ေဘာပင္ပဲကိုင္လာတဲ့လက္နဲ႕ ဘာမွလုပ္စားလို႕မရဘူးဆိုတာ အဲအခ်ိန္မွာသိလိုက္ရတယ္ဗ်ာ။ တခါတေလအေမတို႕ က်ေတာ့္ကိုလာေတြ႕ရင္ က်ေတာ္တို႕အိမ္ကိုသူတေယာက္ထဲလာအိမ္ေစာင့္ေပးတယ္။ သူနဲ႕က်ေတာ္ကအရမ္းရင္းနွီးတယ္ဗ်ာ.. အဲက်ေတာ္ဒီေရာက္ျပီးမၾကာလိုက္ဘူး က်ေတာ္ဖုန္းဆက္ေတာ့ သူအိမ္ေထာင္က်သြားျပီတဲ့ဗ်ာ။က်ေတာ္၀မ္းနဲ ၊၀မ္းသာျဖစ္မိတယ္ ၀မ္းသာတာကသူ႕ရဲ႕မဂၤလာေဆာင္သတင္းကိုေပါ့။ ၀မ္းနဲတာကေတာ့ အခ်စ္ဆုံးသူငယ္ခ်င္း အသက္ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႕ အိမ္ေထာင္ျပဳတာကိုေပါ့။ က်ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းအိမ္ေထာင္ကိုနိုင္ေအာင္ထိန္းနိုင္ပါ့မလား..? သူတို႕အိမ္ေထာင္ေရးခိုင္ျမဲပါ့မလား..? ဆိုျပီးစိတ္ပူမိတယ္ဗ်ာ။ ဒီအခ်ိန္အိမ္ေထာင္ျပဳတာအရမ္းေစာေသးတယ္ ထင္တယ္အသက္(၁၈)နွစ္က အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႕အရမ္းေစာမေနဘူးလားဗ်ာ..။ ရြာမွာဒီလိုမ်ိဳးေတြပါပဲ ဘယ္သူ႕ကိုအျပစ္တင္ရမွန္းေတာင္မသိဘူး မိဘေတြကလဲခြင့္ျပဳတယ္ သူတို႕ကိုယ္တိုင္ကလဲျပဳခ်င္ေနၾကတယ္ အိမ္ေထာင္ေရးကိုကေလးကစားစရာလို႕မ်ားမွတ္ေနၾကတာလားမသိဘူးဗ်ာ။ လြယ္လြယ္ကူကူအိမ္ေထာင္ျပဳခဲ့ၾကသလို လြယ္လြယ္ကူကူပဲအိမ္ေထာင္ကြဲၾကျပန္တယ္။ အခုထိေတာ့က်ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းအိမ္ေထာင္ကြဲျပီလို႕ ေတာ့မၾကားမိပါဘူးသူတို႕အိမ္ေထာင္ေရးခိုင္မာပါေစလို႕ေတာ့ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္ဗ်ာ။ က်ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြထဲမွာလဲ တလင္ကြာ၊ တခုလပ္၊ ေတြရွိၾကပါတယ္ လြယ္လြယ္နဲ႕လက္ထက္ အိမ္ေထာင္ျပဳခဲ့ၾကသလို လြယ္လြယ္နဲ႕အိမ္ေထာင္ကြဲခဲ့ၾကတဲ့ သူေတြပါ။ မိန္းခေလးသူငယ္ခ်င္းတေယာက္ဆို အိမ္ေထာင္သက္တမ္း (၃)လေလာက္ပဲၾကာတယ္ ေနာက္ေတာ့ကြဲသြားၾကျပီတဲ့။ ဘယ္သူ႕ဘက္ကနစ္နာလဲဗ်ာ မိန္းခေလးဘက္ပဲမလား (၃) ဆိုတဲ့အခ်ိန္မွာသူ႕ကိုေျပာင္းလဲလိုက္တယ္ အိမ္ေထာင္ျပဳတာကို ကေလးကစားစရားမ်ားမွတ္ေနၾကလားမသိဘူးဗ်ာ။ မလိုခ်င္ေတာ့ရင္ ေဆာရီး၊ ဘြာေတး၊ ဆိုျပီးျပန္ျပင္လို႕ရတာမွမဟုတ္တာ ပညာဗဟုသုတ မျပည့္စုံၾကတာကို အျပစ္တင္ရမွာလား..? ဘယ္သူ႕ကိုအပစ္တင္ရမွာလဲ..?
ေစာစီးစြာအိမ္ေထာင္ျပဳျပီးျဖစ္ၾကတဲ့ျပသနာေတြက ေငြေရးေၾကးေရးအဆင္မေျပျဖစ္ၾကျပီးေတာ့ ေနာက္ဆုံးကေလးမ်က္နွာကိုေတာင္ မေထာက္ေတာ့ပဲကြဲၾကျပန္တယ္။ ကေလးကံဆိုးတာေပါ့ဗ်ာ ၾကီးလာရင္ဘယ္သူ႕ကိုအေဖအေမေခၚရမွာလဲဗ်ာ..? အဘိုးအဖြားေတြနဲ႕ထားခဲ့ျပီးတေယာက္တေပါက္ နိုင္ငံျခားလို႕ေခၚတဲ့ (ထိုင္း) နိုင္ငံထဲကို၀င္သြားၾကတယ္ က်ေတာ္တို႕ဘက္က ထိုင္းနဲ႕နီးတယ္ေလ။ ကေလးခမ်ာအေမဘက္ အဘိုးအဖြားေတြနဲ႕ေနရင္ “နင့္အေဖဘယ္မွာလဲ” လို႕လာေမးရင္“ေသသြားျပီ” လို႕ပဲျပန္ေျပာတတ္တယ္။ အေဖနံမည္ကို ၾကားသာၾကားဖူးျပီးမ မွတ္မိတဲ့ဘ၀ အေဖဘက္က အဘိုးအဘြားနဲ႕ေနရင္ အေမဆိုတာနံမည္သာၾကားဖူးျပီး “နင့္အေမေကာ” လို႕ေမးလာရင္ “မသိဘူး” လို႕ျပန္ေျဖၾကတဲ့အျဖစ္..တကယ္သနားစရာေကာင္းပါတယ္ဗ်ာ။ ထိုင္းထဲမွာလဲလူမ်ိဳးေတြစုံၾကတယ္ ဆိုေတာ့ တခ်ိဳ႕ေတြကထိုင္းထဲမွာပဲ ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္ၾကတယ္ဗ်ာ။ ၾကည့္.. သူတို႕ကေလးမ်က္နွာကိုေထာက္လားဆိုတာ..။ တကယ္ေတာ့ကေလးကံဆိုးတာပါ ဗုဒၥဘာသာပီပီ ကံကိုပဲပုံခ်ေတာ့မယ္ဗ်ာ..။
တခ်ိဳ႕ၾကေတာ့ ပင္ပင္ပန္းပန္းနဲ႕ရုန္းကန္ၾကရွာတယ္ ငယ္ရြယ္ေသးေတာ့ပင္ပန္းတာေပါ့ ဒါေပမဲ့လူနည္းစုပဲေပါ့ဗ်ာ..။
ဘယ္သူ႕ကိုအျပစ္ရမွာလဲ.. ပညာေရးမစုံတာကိုလား..? ခြင့္ျပဳခဲ့တဲ့သူတို႕မိဘကိုလား..? အိမ္ေထာင္ျပဳခ်င္ၾကတဲ့သူတို႕ကိုယ္တိုင္ကိုလား..? ေပ်ာ္စရာေတြမ်ားတဲ့ နိုင္ငံျခားအခ်စ္ဇတ္လမ္းတြဲေတြကိုပဲလား..?
က်ေတာ့္ကို၀ိုင္းေျဖေပးၾကပါဦးဗ်ာ...။
ခီခန္႕
ဒါကဒီလိုရွိတယ္
အဟီး ဒီေန႕ေတာ့ပိုစ့္တင္လိုက္ဦ
.။ ဒီေလာက္ေလးပဲခ်ေရးလုိက္ေတာ့မယ္ အကုန္သာခ်ေရးရင္ျပီးေတာ့မွာမဟု
သူမ်ားသိကုန္ရင္လဲရွက္စရာၾကီး လမ္းမွာေတြ႕လို႕ နင့္က ဟိုတုန္းက ဟိုလိုေရးထားတာမလား..? ဆိုျပီးလူအလည္မွာ လာေမးရင္သြားျပီ.. အဟီး
..။
(၁) အပ်င္းၾကီး
အဟတ္ အပ်င္းၾကီးတာကေတာ့မေျပာနဲ႕ေတာ့..။ ထမင္းစားေနတုန္း တခုခုကို(ငရုတ္သီး ဘာညာ ကိြ ကြေပါ့ )ယူခိုင္းရင္ ဆင္ေျခအမ်ိဳးမ်ဳိးေပးတတ္တယ္ ထမင္းစားေနတုန္းတင္မဟုတ္ပါဘူး တခုခုခိုင္းတိုင္းပဲ ဆင္ျခင္ေပးတတ္တာ “ဒီထမင္းေလးစားပါရေစဦး စားျပီးရင္ယူေပးမယ္ ျပတ္တိျပတ္ေထာင္း ဟိုထဒီထနဲ႕ဆိုစားရတာ သိပ္မ၀င္ဘူးစားမကုန္ရင္လြင့္ပစ္
အေမကေတာ့ဘာမွမေျပာပါဘူး ေျပာလဲဒီအတိုင္းပဲေလ ခ်ီခန္႕တို႕ကေတာ့အေမ့ကိုပိုင္
(၂)ကစ္ကန္ကန္
အပ်င္းလဲၾကီးတယ္ ေနာက္ျပီးကစ္ကန္ကန္ၾကီး က်ေတာ္ကအေဖအေမေရွ႕မွာဆို “ဟုတ္ကဲ့ဗ်ာ” ပဲ အဟီး ေနာက္ကြယ္မွာလုပ္ခ်င္တာလုပ္ေတာ့
အဖမ္းေတာ့မခံရဘူး။ မစီးနဲ႕ဆိုမရဘူးထုတ္စီးတယ္ ေသာ့သိမ္းထားလဲ ထုတ္စီးတာပဲ ဆီကုန္ေတာ့ ေသာ့ဖ်က္ရတယ္ ဆီထည့္ဖို႕ေသာ့မွမထုတ္ေပးတာ ဖ်က္လိုက္တာေပါ့ အဟီး
ခ်ီခန္႕ေတာ့အဖမ္းမခံရဘူးလြတ္တယ္
..။
(၃)ေနာက္က်တတ္
အဟီး ဒါေတာ့မယိုနဲ႕တူတယ္ဟ ေနာက္က်တတ္တယ္ အိမ္မွာတုန္းကအိပ္ယာထေနာက္က် ၊ အေဆာင္မွာလဲစာသင္ခန္းထဲ၀င္လဲေနာ
၊ အခုအလုပ္ထဲမွာလဲ ေနာက္က်မွ၀င္တယ္ အျမဲတမ္း(၁၅)မိနစ္ေနာက္က်တတ္တယ္ ။ အိမ္မွာေတာ့အေဖအျမဲတမ္းဆူတယ္ အိပ္ယာထေနာက္က်လို႕ အေမကေတာ့သားေတာ္ေမာင္ကိုလြတ္လပ္
.။ အေဆာင္မွာလဲစာက်က္ခန္း စာသင္ခန္းထဲေနာက္က်မွ၀င္တတ္တယ္ ဆရာမကစာသင္ခ်ိန္မရွိလို႕ဆဲမေနေ
။ အဟီး စာက်က္ခန္းထဲကိုေတာ့(၃၀)မိနစ္ေ
.. ဂိုက္ဆရာမကိုေတာ့ပိုင္တယ္ေအးေဆး ။ ဂိုက္ဆရာမကက်ေတာ္တို႕နဲ႕မတိမ္း
တိုးေတာ့တာပဲ
ဲ အဲတုန္းက မ်က္နွာနီျပီးထြက္သြားတာ ေနာက္တခါသူ႕အသံပဲ၀င္လာေတာ့တယ္ “ေနာက္၁၅ မိနစ္ဆိုစာက်က္ခန္းထဲေရာက္ေနပေ
သူေလးရွက္သြားတယ္ ထင္ပါ့ အဟီး
။
(၄)အစားေရြး
အဟ.. အစားကလဲေရြးပါ့ အိမ္မွာေနတုန္းကေတာ့ ျပသနာမရွိဘူးဟ အေမကမၾကိဳက္တာကိုမခ်က္ေကြ်းဘူးေအေဆာင္မွာငါးဟင္းခ်က္ေတာ့အခက္ေ
ကစ္ကန္ကန္ေကာင္ဆိုေတာ့ ထမင္းပန္းကန္ထဲကို ငါးဟင္းေလးထည့္ ဟင္းရည္ေလးထည့္ တလုတ္ေလာက္စားျပီးသူတို႕ေရွ႕မွာ သြန္ပစ္လိုက္တယ္ သူတို႕က“ဟဲ့ ဘာလို႕သြန္ပစ္လိုက္တာတုန္း” ဆိုရင္ “မကုန္လို႕ ငါးဟင္းမၾကိဳက္လို႕” ေျပာလိုက္တယ္ အဲဆိုဆရာမငယ္က ကေလးကိုၾကက္ဥေၾကာ္ေပးလိုက္ လို႕အျမဲတမ္းေျပာတယ္ ေနာက္ပိုင္းငါးဟင္းမစားတဲ့သူအတြ
..။တခါတေလအငတ္ခံလိုက္တယ္ ဆရာမငယ္မရွိရင္ေပါ့။ အဟီး အဲ့ေလာက္အစားေရြးတာ
အဟီး ။
ဟူး မေကာင္းတဲ့အက်င့္ ျပန္ျပင္သင့္တာေတြကိုခ်ေရးရင္ေ
ကဲ့မယို က်ေတာ္ေရးလိုက္ျပီးျပီေနာ္ ေနာက္လဲတဂ္ဦး မဟုတ္ရင္ပိုစ့္တင္ျဖစ္မွာမဟုတ္